یکشنبه سوم اردیبهشت ۱۴۰۲ ساعت 18:41 توسط سارن |  داشتم کتاب میخوندم و بعد به این فکر کردم که چی ازش فهمیدم و گفتم بیام اینجا بنویسمش : گاهی اوقات ممکنه زندگی اونجوری که میخوایم پیش نره ولی همه ی ما انسان ها لایق دوست داشته شدن و مورد احترام قرار گرفتن هستیم ولی ممکنه توی این مرحله از زندگیمون هنوز زمانش نرسیده باشه و باید بیشتر رشد کنیم و درس بگیریم و قبل از اینا بدونیم هیچ ادمی همیشگی نیست (: تا این رو درک نکنیم نمیتونم وارد رابطه بشیم و یاد بگیریم خودمون رو بپذیریم چون همه ی ما ادم ها نقض هایی داریم و هیچکس کامل نیست و توی زندگی دیگران زندگی نکنیم بیاین با مقایسه کردن ادم درونیمون رو ازار ندیم و ازش مراقبت کنیم . ما ارزشش رو داریم (:

دوشنبه چهارم اردیبهشت ۱۴۰۲ ساعت 21:46 توسط سارن |  وقتی میخوایم توی جامعه چیزی رو تغییر بدیم و یا طرز فکر هایی رو در جامعه رواج کنیم مثل انسانیت و کمک کردن به هم نوع و متعهد بودن اول باید از خودمون شروع کنیم تا زمانی که تغییر رو از خودمون شروع نکنیم نمیتونیم یک جامعه رو تغییر بدیم . بالاخره انسان های جدید از نسل ما روی کار میان و این ما هستیم که باید دنیا رو عوض کنیم و اون رو جای قشنگی تری برای هم نوع هامون کنیم (: خیلی از اوقات انسان های نیازمند و فقیر و کودکانی بی سرپرست و دست فروش رو توی خیابونا میبینیم ولی بی توجه از کنارشون میگذریم با این که حتی نمیتونیم خودمون رو یک لحظه جای اونا تصور کنیم و به سبک اون ها زندگی کنیم . همیشه خودمون رو با افراد بالاتر از خودمون مقایسه میکنیم و گاهی بخاطر همین خودمون رو سرزنش میکنیم ولی ما برای خودمون کافی هستیم !(: تصمیم گرفتم از این به بعد نسبت به جامعه و افراد اون بی توجه نباشم و در توان خودم برای زندگی ایی که میخوام تلاش کنم کاش دنیا جای قشنگ تری شه و اختلافات طبقانی و فقر و فساد از بین بره و وجدان ها بیدار شه و تنفر و دشمنی ها متوقف شه ...

پنجشنبه هفتم اردیبهشت ۱۴۰۲ ساعت 12:33 توسط سارن |  45 روز دیگه سالگرد اشناییمون میشه و تو رو ندارم در کنارم (: گاهی فکر میکنم تونستم تو و خاطراتتو بزارم یه گوشه ی قلبم و درشو قفل کنم اما نتونستم هنوز . ولی موفق شدم کنار بیام با نبودت با تنهاییام با قلبم . یعنی توهم گاهی دلت تنگ میشه برام (: !؟ کیلومتر ها دوری ازم و من هنوزم . . .